This is a little story about four people named Everybody, Somebody, Anybody, and Nobody.
There was an important job to be done and Everybody was sure that Somebody would do it.
Anybody could have done it, but Nobody did it.
Somebody got angry about that because it was Everybody's job.
Everybody thought that Anybody could do it, but Nobody realized that Everybody wouldn't do it.
It ended up that Everybody blamed Somebody when Nobody did what Anybody could have done.
Akıllı insanlar, kendinden daha az akıllıların üstünden geçinerek hayatını sürdürürler. Sigara üreticileri de akıllı insanlar grubuna giriyorlar bence. Tüketicileri ise "daha az akıllılar" grubuna sokamıyorum malesef. Çünkü onlar benim gözümde zavallı aptal insanlar. Bir insanın zevk için, kederden, sıkıntıdan, öylesine vs... her ne sebeple olursa olsun, içtiği her sigara, beyin hücrelerinde hızlı ve aşırı ölüme sebebiyet vererek bu insanların aptallık düzeyini artırıyor kanımca. Arkadaşlarımın teker teker sigaraya başlaması, ve benim bir şekilde bunları farketmem bana o kadar derin bir acı yaşatıyor ki, sanki hepsi birer mumyaya dönmüş de, eski halleri yok olmuş gibi geliyorlar gözüme. Bir sürü arkadaşım sigara içmeye başladı, ve ben bundan dolayı çok üzgünüm. Ama bunu onlara söylediğimde, ne kadar ciddi olduğumu farketmeyip tiye alıyorlar sözlerimi. Veya bir şekilde gülüp geçiştiriyorlar. Lütfen sigara içmeyin. Sigaraya başlayıp da mutlu mesut hayatını sürdüren tek bir insan bile tanımıyorum. Hepsi de şikayetçi hepsi de bırakmaya çalışıyorlar. Bre ahmaklar, niye başladınız o zaman! Bu kadar.